Het Uur van de Wolf

Margaret Atwood - De kracht van het woord

NTR

Ze was al zeer succesvol, maar sinds de prijswinnende serie The Handmaid’s Tale, gebaseerd op haar roman uit 1985, is Margaret Atwood uitgegroeid tot een literair icoon. De rode mantels en witte kapjes van de dienstmaagden werden een wereldwijd symbool voor vrouwelijk verzet tegen onderdrukking.

De zelfverzekerde grande dame en een aantal sleutelfiguren uit haar leven vertellen over haar jeugd in de bossen van Noord-Ontario, hoe ze opgroeide in de benauwde jaren vijftig (toen vrouwen werden geacht keurig thuis te blijven, maar zij aan de universiteit van Harvard Engels ging studeren), over haar activisme en uiteraard over haar schrijverschap. 

In 1984 begon ze in West-Berlijn te schrijven aan haar beroemde dystopische verhaal over machtsverhoudingen en misogynie, onder andere geïnspireerd door de conservatieve backlash na de vrije jaren '60 en '70. Atwood zelf, inmiddels 79, bekijkt de heisa rond haar “renaissance” met zelfspot en gortdroge humor, zoals alleen iemand die al een heel leven geleefd heeft – en ons al decennia geleden waarschuwde – dat kan. 

Regie: Nancy Lang & Peter Raymont

Helmut Boeijen over 'Margaret Atwood'

Bijna 35 jaar geleden voorvoelde ze blijkbaar al perfect wat de belangrijke thema’s van de huidige tijd zouden worden. De dystopische roman die Margaret Atwood schreef in 1985 vormt de basis voor één van de meest gewaardeerde series van dit moment: The Handmaid’s Tale. En dit jaar bracht de inmiddels tachtigjarige schrijfster zowaar een vervolg uit: The Testaments, een bestseller die onlangs werd bekroond met de prestigieuze Booker Prize.

Margaret Atwood: A Word After A Word After A Word Is Power (originele titel, 92 min.) volgt de lekker pinnige Canadese, die het bestaan beziet met een onderkoeld gevoel voor humor, gedurende een jaar ‘on the road’. In die periode bezoekt ze diverse plekken in de wereld, te beginnen met Amsterdam. Intussen blikt Atwood, samen met mensen uit haar directe omgeving of verleden, terug op een veelbewogen leven, waarin ze zowaar, tegen haar eigen verwachtingen in, een gevierde auteur werd.

Voor haar werk, hier over het voetlicht gebracht met voorgelezen passages, kon ze putten uit eigen ervaringen. In de jaren dat Margaret Atwood opgroeide, moesten vrouwen hun maatschappelijke positie nu eenmaal echt bevechten. Deze interessante film van Nancy Lang en Peter Raymont maakt inzichtelijk hoe die strijd in haar geval wel moest leiden tot een dystopisch boek vanuit vrouwelijk perspectief, een werk dat ze volgens eigen zeggen eng vond om te schrijven.

Zeker omdat het zwartgallige verhaal over vrouwen die niet meer zijn dan geknevelde broedkippen was gestoeld op werkelijke gebeurtenissen. In The Handmaid’s Tale blijkt véél minder verzonnen dan je in eerste instantie misschien zou denken. Waarschijnlijk schuilt daarin ook de kracht van Atwoods literaire klassieker die, getuige dit gedegen eerbetoon, met de jaren alleen maar relevanter lijkt te worden.

Lees de rest van deze 2Doc Weekly hier. Wil je elke zondag de 2Doc Weekly-nieuwsbrief in je mail? Meld je dan hier aan!