Breaking Ground

Tapes from the Revolutionary

VPRO

Breaking Ground

Tapes from the Revolutionary

VPRO

Hoe ziet de wereld eruit door de ogen van een ander? Regisseur Scott Willis kijkt mee met Andy, een zelfbenoemd communist en revolutionair die zijn leven vastlegt op film. In de Breaking Ground documentaire Tapes From the Revolutionary (2014) probeert Willis het doel van Andy’s project te doorgronden, maar Andy werkt daar niet echt aan mee.

Door: Laura Hisken voor Breaking Ground

Je vertelt in je documentaire dat je Andy voor het eerst ontmoette toen hij aan het filmen was op de kunstacedamie waar jij studeert. Hoe was deze eerste ontmoeting?

Ik surveilleerde tijdens een tentoonstelling toen Andy de galerie binnen kwam lopen. Een intrigerend figuur, met een Hi-8 Camcorder in zijn handen. Hij filmde alles wat zijn aandacht trok. Ik kon me voorstellen dat er een bepaalde ruwheid aan zijn onconventionele manier van filmen zat dus ik wilde graag de tape zien.
Hij aarzelde om mij zijn tape te geven en voelde hij mij aan de tand door te vragen naar mijn kennis over Marxisme en Communistische cinema. Hij nodigde me uit naar zijn flat te komen, maar ik verliet zijn flat helaas zonder Hi-8 tape. Ik was net vertrokken toen hij achter me aan rende. Hij gaf me zijn tape en stemde ermee in om aan mijn project mee te werken. Hij zei dat hij merkte dat ik oprecht in hem geïnteresseerd was en ik denk dat hij me uiteindelijk gewoon vertrouwde, wat voor hem een grote stap was.
 

Kun je iets vertellen over hoe je film experimenteel, speels en reflectief werd in plaats van de observerende film die je in eerste instantie wilde maken?

Omdat dit mijn afstudeerfilm was heerste de verwachting dat de film gelikt zou moeten worden en helemaal volgens plan zou moeten worden gemaakt. Ik wist vanaf het begin dat de film een experimenteel element zou hebben omdat de film is ontstaan uit zelfreflexief, interactief materiaal dat het eigen maakproces van de film vastlegt. Uiteindelijk zou al het materiaal echter gebruikt worden om de observaties van een bejaarde man te laten zien die zijn eigen ideeën over de film vastlegt.
Pas tijdens de productie begon Andy met me in discussie te gaan en zelf de regie over te nemen waardoor het thema ‘controle’ (of juist het gebrek eraan) naar boven kwam. Ondanks dat dit voor stressvolle situaties zorgde, waren de spanningen tussen ons komisch, wat voor een interessante dynamiek zorgde. Het was simpelweg geen optie om onze constante aanvaringen niet mee te nemen in de film. Ik werd zelf een personage.
 

Heb je het gevoel dat je de wereld door Andys ogen hebt gezien?

Door zijn tapes te bekijken heb ik een goed idee gekregen van wie Andy is. Maar er zijn stukjes die ik niet in de uiteindelijke film wilde gebruiken. Sommige momenten waren een beetje te raar, hij heeft nou eenmaal een heel fantasierijke geest.
 

Herken je jezelf in Andy als filmmaker?

Er zijn overeenkomsten tussen Andy en de jongere ik. De eerste overeenkomst die me te binnen schiet is dat ze beiden een denkbeeldig publiek adresseren, een publiek dat in hun camcorders lijkt te zitten. Ik identificeer me nu echter meer met de Andy die je aan het einde van de film ziet.
 

Heb je nog contact met Andy?

Na Tapes From The Revolutionary heb ik Andy nooit meer gezien. Echter een jaar na de opnames belde Andy mij onverwachts om me te bedanken voor het onder de aandacht brengen van zijn activiteiten als revolutionair. Hij zei dat hij niet zou hebben meegewerkt aan de film als hij had geweten wat het resultaat was, maar dat hij de film wel uniek en creatief vond. Het telefoongesprek kan je hier beluisteren: https://vimeo.com/134340945

 

Wat is het meest leerzame deel geweest van het maken van deze film en wat heeft de grootste invloed gehad op jouw ontwikkeling als filmmaker en de films die je in de toekomst zal maken?

Ik heb veel geleerd van het maken van Tapes From the Revolutionary. Eén van de belangrijkste dingen was - ironisch genoeg - om minder de touwtjes in handen proberen te houden. Door afstand te nemen geef je toeval een kans waardoor ongeplande, unieke situaties kunnen ontstaan die films alleen maar sterker maken.