Ongelijkheid en criminaliteit in Brazilië

In 1888 werd de slavernij afgeschaft in Brazilië. Maar is dit hoofdstuk uit de Braziliaanse geschiedenis ook afgesloten? In No Rio e No Mar wordt duidelijk dat de Braziliaanse afstammelingen van voormalige slaven nog steeds niet serieus genomen worden door de overheid, media en grote bedrijven met alle gevolgen van dien. In de documentaire wordt de kloof tussen de bevolking en de zogenoemde ‘grote heren’ pijnlijk duidelijk.

Na het zien van de documentaire ‘No Rio e No Mar’ zijn de volgende twee documentairefilms + radiodocumentaire over Brazilië ook zeer aan te raden:

1. Winst en Verlies (Maria Ramos)

Na eerder het lagerhuis heeft nu ook de Braziliaanse senaat ingestemd met het afzetten van president Dilma Rousseff. Zij wordt ervan verdacht de overheidsfinanciën te hebben gemanipuleerd om haar herverkiezing in 2014 veilig te stellen. Al langere tijd heerst er grote onvrede over de Braziliaanse president onder de bevolking. Men verwijt haar onder meer te veel geld te steken in prestigeprojecten als de Olympische Spelen en het WK voetbal, en te weinig in het herstel van de economie. De documentaire Winst en verlies van Maria Ramos brengt deze onvrede in beeld.

2. Heuvel van plezier (Maria Ramos)

De favela Heuvel van Plezier in Rio de Janeiro is jarenlang geregeerd door drugsdealers. In aanloop naar het Wereld Kampioenschap 2014 neemt de Vredespolitie het gezag over om de rust en veiligheid in de sloppenwijk te herstellen. Accepteren de bewoners dit? En lukt het ze samen met deze nieuwe ‘bezetter’ dit doel te bereiken?

3. Carnaval in Rio (Rob Muntz)

Het kleurrijke Rio de Janeiro was altijd al een jongensdroom van radiomaker Rob Muntz. Als kind wilde Rob al meelopen in de grootste carnavalparade ter wereld, en zijn fascinatie voor de georganiseerde misdaad van de lokale levensgevaarlijke sloppenwijken (de favela’s), was mooi meegenomen. Samen met schrijver Arthur van Amerongen kwam Muntz in contact met kleurrijke Nederlanders in Rio, zoals Nanko van Buuren, (kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede, zet zich met zijn stichting IBISS al 30 jaar in voor de verschoppelingen uit de favelas in Rio) en NOS-correspondent Marjon van Royen. Maar echt gezellig wil het niet worden.