Topdocu's die in 2018 online komen op 2Doc.nl

Ook in 2018 zullen er weer volop IDFA documentaires op 2Doc.nl verschijnen. Ontdek nu alvast welke bijzondere documentaires je binnenkort kan zien en houd de website goed in de gaten!

The work

Twee keer per jaar komt een groep mannen bijeen voor een vierdaagse therapiesessie in een verrassende setting: New Folsom Prison in Californië. Tot de deelnemers behoren zowel bendeleden als veroordeelde moordernaars en mannen die van buiten de gevangenismuren komen. The Work volgt drie van de buitenstaanders, die gaandeweg ontdekken dat hun angsten en problemen helemaal niet zo uniek en verschillend zijn als ze dachten, en dat ze minstens zoveel van de gevangenen kunnen leren als andersom.

Lots of kids, a monkey and a castle

De extraverte en kwieke Julia, een Spaanse matriarch van 80, zag al haar kinderdromen in vervulling gaan: ze kreeg veel kinderen, een aap en een kasteel. Totdat ze door de ecnomische crisis die toeslaat noodgedwongen het kasteel weer van de hand moest doen. Geluk bij ongeluk is dat Julia's volwassen kinderen terugkeren naar het kasteel om te helpen de talloze spullen van hun aan verzamelwoede lijdende moeder te verhuizen. Filmmaker Gustavo Salmerónvolgt het proces in een nonchalante, intieme homevideo-stijl en toont hoe uit de kasten, dozen vol met prularia tevoorschijn komen.

Golden dawn girls

Wat is er toch met Griekenland gebeurd? Filmmaker Håvard Bustnes vraagt het zich hardop af in het begin van zijn verbijsterende documentaire Golden Dawn Girls. Het land dat voorheen bekend stond om zijn vriendelijke mensen en zonnige stranden, wordt de afgelopen jaren overschaduwd door politieke ideologieën die angstaanjagend dichtbij nazisme komen. Terwijl een belangrijk deel van de extreem-rechtse Gouden Dageraad achter de tralies zit, zetten een dochter, een echtgenote en een moeder het gedachtegoed voort – dames die genoeg door de wol geverfd zijn om zich niet te verspreken. Maar terwijl ze hun interviews regelmatig stopzetten om ervoor te zorgen dat alles naar hun zin verloopt, laat Bustnes zijn camera gewoon aan staan.

Ghost hunting

Sinds 1967 hebben ruim 750.000 Palestijnen een verblijf in een Israëlische gevangenis of ondervragingsruimte moeten doorstaan. Vaak een traumatische ervaring, zo maakt filmmaker Raed Andoni duidelijk in zijn hybride documentaire Ghost Hunting. De film brengt mannen in beeld die, net als Andoni zelf, ooit vastzaten in de beruchte Moscobiya-gevangenis in West-Jeruzalem. Hij laat hen vervolgens vanuit eigen herinnering een geheel complex tot in de kleinste details nabouwen, dat tenslotte dient als decor om weggedrukte ervaringen tot leven te wekken. Afmattende, vernederende verhoren en uitzichtloze dagen in benauwend kleine cellen worden nagespeeld door mensen die het zelf meemaakten.

Big time

Portret van de jonge Deense toparchitect Bjarke Ingels, vanaf het moment dat hij zich met zijn bureau BIG vestigt in New York. Kans bestaat dat zijn ontwerp voor een nieuw World Trade Center daadwerkelijk realiteit wordt. De film volgt Ingels in een bewogen periode, waarin hij worstelt met professionele en persoonlijke problemen. Door zijn aanwezigheid gaat het minder goed met zijn kantoor in Denemarken en bij een routineonderzoek na een hersenschudding wordt in zijn hersenen een klein gezwel ontdekt.

Dead donkeys fear no hyenas

Op het vliegveld van Addis Abeba ziet regisseur Joakim Demmer iets geks: er wordt een vliegtuig volgeladen met voedsel bestemd voor rijke landen, terwijl een ander vliegtuig voedselhulp komt brengen. De filmmaker gaat op onderzoek uit en neemt de kijker mee in zijn ontdekkingen gedurende die zes jaar waarbij de schaduwkanten van globalisering, armoedebestrijding en de wereldwijde run op landbouwgrond duidelijk zichtbaar worden. De vele buitenlandse investeerders die Ethiopië economisch komen ontwikkelen, ontwrichten het land tegelijkertijd volkomen.

Eric Clapton: life in 12 bars

Is het leven van gitaargod Eric Clapton, met z'n vele ups en downs, samen te vatten in ruim twee uur? Eric Clapton: Life in 12 Bars toont vooral de beginperiode van de muzikant. In de jaren zestig speelde hij achtereenvolgens bij The Yardbirds, John Mayall & the Bluesbreakers en supertrio Cream. De populariteit van zijn door de blues gevormde stijl zorgde ervoor dat zwarte muzikanten, met name in Amerika, meer op de voorgrond kwamen. Het waren ook de jaren dat het opschrift 'Clapton is God' op muren gekalkt werd. Deze volledig uit archiefmateriaal samengestelde film toont zowel de muzikale loopbaan als het privéleven van de artiest.

Land of the free

Het leven in de wijk South Los Angelas is voor vele inwoners een zwaar bestaan. De buurt heeft dagelijks met vele schietpartijen en drugsdelicten te maken en daarom is het voor de bewoners moeilijk om te ontkomen aan de vicieuze cirkel van armoede en criminaliteit. Land of the Free volgt drie ex-gedetineerden en hun geliefden in de eerste twee jaar na hun vrijlating, waarbij zij hun leven weer op de rit proberen te krijgen. De 42-jarige Brian komt vrij na een gevangenisstraf van 24 jaar. Hij is vastbesloten om vol goede moed op zoek te gaan naar werk en nieuwe contacten. Juan is 18. Ook hij staat aan het begin van een nieuw leven wanneer hij na zijn voorwaardelijke vrijlating intrekt bij zijn vriendin en hun pasgeboren dochtertje. Cezanne is moeder van drie kinderen, onder wie Gianni van zeven. Alle drie komen ze bij een support group, waar ze therapie en praktische hulp krijgen en steun bij elkaar vinden. De drie geschiedenissen vormen een ontroerend en intiem portret van de ex-gedetineerden en hun families, terwijl ze proberen hun plek in de samenleving te hervinden.

Living on soul

Sharon Jones, ook wel de vrouwelijke James Brown genoemd, gaf samen met anderen uit de Daptone Records-stal in december 2014 een reeks concerten in het legendarische Apollo Theater in New York, waar onder anderen Billie Holiday en James Brown ooit optraden. De prachtig gefotografeerde en uiterst energieke concertfragmenten, gefilmd tegen een rode achtergrond, worden afgewisseld met achter de schermen gedraaide scènes en interviews met de optredende artiesten, onder wie Charles Bradley, Naomi Shelton en de Como Mamas. Living on Soul is naast een opzwepende concertfilm ook een mooie hommage aan Jones en Bradley, die beiden recentelijk overleden.

Muhi - generally temporary

De Palestijnse Muhi woont al praktisch zijn hele jonge leven in een Israëlisch ziekenhuis, waar hij als baby terechtkwam met een ernstige auto-immuunziekte. Om zijn leven te redden, amputeerden de artsen zijn armen en benen. Vanwege de ontoereikende gezondheidszorg in Gaza kon Muhi na de operatie niet meer terug naar huis, en zijn grootvader besloot bij hem te blijven. Vier jaar lang volgen de camera's de twee van zeer nabij, tot aan Muhi's zevende verjaardag. We zijn getuige van alle belangrijke momenten in hun leven, dat zich afspeelt in en om het ziekenhuis.

The next guardian

Gyembo en Tashi, broer en zus, zijn doodgewone pubers. Ze houden van voetbal en van hun telefoon. In hun dorp in de Himalaya beheert hun vader een boeddhistische tempel die al generaties lang in de familie is en hoopt dat zijn zoon ooit zijn taken overneemt. Hiervoor zou Gyembo zijn opleiding aan een moderne, Engelstalige school af moeten breken om in plaats daarvan naar een monnikenschool gaat. In dit beschouwende, zachtaardige portret van een Bhutaans gezin is de kloof tussen de generaties zo diep als de liefde voor elkaar groot is. Het celibaat is geen prettig vooruitzicht voor een puberjongen, dat begrijpt Gyembo’s vader ook wel. Toch probeert hij hem ervan te overtuigen dat het vele voordelen heeft om monnik te worden.

Raghu Rai: an unframed portrait

Avani Rai probeert haar vader, de bekende fotograaf Raghu Rai, beter te leren kennen door hem tijdens een van zijn fotoreizen met haar camera te observeren. In de film reizen vader en dochter naar de deelstaat Kashmir, waar politieke onrust heerst en geweld aan de orde van de dag is. Ze fotograferen de omgeving en elkaar, en reflecteren ondertussen op hun leven, de politiek en het vak, waarbij de film rijkelijk put uit Raghu Rais fotoarchief. De fotograaf begon in de jaren zestig met fotograferen, publiceerde meer dan vijftig boeken en werd vooral bekend door zijn indringende series over de gevolgen van de giframp in Bhopal in 1984, over Moeder Teresa en Indira Gandhi.

…When you look away

Een opmerking van haar jonge dochter, die 's ochtend bij het wakker worden soms even niet weet wie ze is – mens of dier? – inspireert Phie Ambo tot een metafysische vraag over de aard van ons bewustzijn. Is dat aan het lichaam gebonden of overstijgt het de fysieke wereld? Ambo onderzoekt al filmend dit fenomeen. Associaties brengen haar gedurende het onderzoek verder: elk van de mensen die ze spreekt brengt haar in contact met een volgende persoon. Zo spreekt Ambo onder meer een kunstenaar, een helderziende en een zenleraar over het bewustzijn, maar ook een amateuronderzoeker die via intuïtieve onderzoeksmethoden een oplossing heeft gevonden voor een zeer praktisch probleem.

A year of hope

Dit verhaal over het leven op de straten van Manila wil je eigenlijk niet zien, maar moet je toch gaan kijken. Tracy en Joshua vertellen hun ontroerende ervaringen met seksueel misbruik, gedrogeerd worden en hoe ze hun kleren van waslijnen stelen. Maar ze worden ook gevolgd tijdens hun jaar bij de Stichting Stairway; in het binnenland van de Filipijnen worden ze omgeven met liefde, eten en opvoeding. Ze leren bijvoorbeeld dat je geslachtsdelen van jou zijn, en van niemand anders. Daarnaast toont de film hoe bij een politieopleiding agenten in spe op eenzelfde openhartige wijze worden betrokken in gesprekken over penis en vagina.

Back to the Taj Mahal hotel

Tijdens een terroristische aanslag in het Taj Mahal Palace-hotel in het Indiase Mumbai lieten in 2008 tientallen mensen het leven. Jaren na de aanslag komen vijf getuigen terug op deze beladen plek. Tot de dag van de aanslag waren hun levens totaal verschillend; elk kwam met een andere reden naar het hotel. Nu delen ze een traumatische ervaring. Persoonlijke verhalen, archiefbeelden van beveiligingscamera's en een interview met een van daders nemen de kijker mee naar die nachtmerrieachtige nacht.

Deaf child

Toen bij Tobias op eenjarige leeftijd geconstateerd werd dat hij doof was, reageerden zijn ouders haast automatisch met het bijstellen van de verwachtingen: een doof kind zou immers per definitie veroordeeld zijn tot een geïsoleerd en kansarm bestaan. Nu kijkt vader Alex de Ronde, samen met de inmiddels jongvolwassen Tobias en diens horende broer Joachim, terug op het leven van zijn dove kind en de keuzes die hij als vader heeft gemaakt aan de hand van jeugdfoto's, homemovies en openhartige gesprekken. De film laat zien hoe een handicap in een rijke cultuur kan veranderen en andersom.

Fatum (Room 216)

Een hooggeplaatste militair wordt in verhoorkamer 216 ondervraagd over de verdwijning van een vrouw. Een misdaad die verband lijkt te hebben met drie soortgelijke zaken. De militair staat niet onder arrest, is vrij om te gaan wanneer hij maar wil en mag op ieder moment een advocaat raadplegen. De enige andere aanwezigen zijn drie camera’s die de kamer vanuit verschillende hoeken observeren. Verhoorder en verhoorde zijn zich terdege bewust van de aanwezigheid van de camera’s. De toon van het gesprek is er een van beleefdheid en wederzijds respect, vriendelijk haast. En bijzonder eerlijk. In een lange en grondige sessie leidt de politieman de militair door zijn verklaring. Op geraffineerde wijze ontvouwen zich tegelijk de verhalen van een misdaad en een misdadiger.

 

Instant dreams

 In het ambitieuze visuele essay Instant Dreams verkent Willem Baptist de visionaire genialiteit van dr. Edwin H. Land, uitvinder van de Polaroidcamera. Ook nu houden diverse mensen zijn instantdroom nog levend. Stephen Herchen, oud-medewerker van Polaroid, verhuisde van Amerika naar Europa om er in een lab te werken aan een 2.0 versie. Christopher Bonanos, schrijver van het boek Instant: The Story of Polaroid, vertelt: "Toen ik hoorde dat Polaroid zou stoppen met het maken van film, voelde het alsof er een goede vriend overleden was." Een nostalgische blik op de analoge polaroid camera gedurende de hoogtijdagen van de digitale Iphone-fotografie.

Lady of the harbour

Een Chinese man die zelf ooit zijn thuisland ontvluchtte en in Griekenland een thuisvond, dwaalt door de volgepakte gangen van een Griekse veerboot. Hij beziet met mededogen de in dekens gewikkelde, doodvermoeide vluchtelingen, terwijl hij in voice-over vertelt over zijn eigen ontberingen. De film biedt een ander perspectief op de Europese vluchtelingencrisis. De man is vrijwilliger in het team van zijn landgenote Suzanne, die vindt dat de Chinese gemeenschap hun tweede moederland Griekenland te hulp moet schieten.

The last fight

Als Marloes Coenen besluit omte stopppen met boksen is ze midden dertig. Met haar coach Martijn de Jong en partner Roemer Trompert stippelt ze de eindfase van haar indrukwekkende loopbaan als MMA (mixed martial arts)-vechter uit. Regisseur Victor Vroegindeweij volgt de bokser gedurende die maanden. In zijn kenmerkende stijl, waarin hij ruimte en intimiteit – het grote geheel en het onverwachte detail – verbindt, toont hij Coenens inspanningen als de laatste adembenemende meters voor de finale. Wacht haar daar triomf of teleurstelling? Hoe groot zijn de offers die ze moet brengen, hoeveel kan haar lichaam aan?

The long season

Door het uitbarsten van de oorlog moesten moesten negen miljoen Syriërs noodgedwongen hun thuisland verlaten. De meesten van hen zijn in kampen beland als Madjal Anjar in de Bekavallei, net over de grens met Libanon. Dit kamp is opgezet door seizoenswerkers uit Raqqa, die na de inname van hun stad door IS niet meer konden terugkeren. Sommige seizoenswerkers huren een lapje grond om het te bewerken, anderen verdienen af en toe wat bij met ploeteren op de akker van een lokale boer, die hen minachtend behandelt. Verder is het wachten op de bus uit Raqqa, die goederen en nieuws van thuis brengt. Het is een omgeving waarin frustratie snel omslaat in ruzie, getraumatiseerde kinderen zich agressief gedragen en vrouwen zeer beperkte bewegingsvrijheid hebben.

My name is nobody

In 1937 werd er in de Romeinse wijk Trastevere een klassenfoto gemaakt. Niemand kon weten dat twee jongetjes op die foto later filmgeschiedenis zouden schrijven: regisseur Sergio Leone en componist Ennio Morricone. Ze werden wereldberoemd. Tussen het uitzonderlijke duo zit nog een derde kind. Wat zou er van hém geworden zijn? Denise Janzee reist af naar Trastevere om, uit te zoeken wie dat onbekende gezicht op die antieke foto kan zijn. De taxichauffeur, een oude kapper, een gepensioneerde advocaat, de lokale huisarts, een priester, een andere filmmaker – het zijn slechts enkele bewoners die zich over de foto en Janzee’s vragen buigen. Maar niet iedereen snapt het belang van de zoektocht naar een onbekende.

The red soul

Meer dan vijftig jaar na de dood van Jozef Stalin is Rusland verdeeld. Was hij een groot leider die van Rusland een supermacht maakte? Of was hij een meedogenloze dictator door wie miljoenen onschuldige burgers op wrede wijze om het leven kwamen? Bijna iedere familie in Rusland heeft de impact gevoeld van Stalins regime en in alle uithoeken van het land worstelen nabestaanden met de geschiedenis. Een vader loopt met zijn tienerdochter langs de desolate bossen, op zoek naar massagraven met Russische gevangenen. Twee zussen delen hun vroege herinneringen aan hun moeder die weggevoerd werd naar een gevangenkamp. Nog altijd zijn ze bang om in openheid te vertellen over de gebeurtenissen uit angst voor de mogelijke gevolgen. Anderen willen de zwarte bladzijden uit de geschiedenis liever helemaal vergeten.

A stranger came to town

De complexe werkelijkheid van de oorlog in Syrië kan niet worden gereduceerd tot een simpele kwestie van goed tegen kwaad. Interviews met vier inwoners van Aleppo staan centraal in dit cinematografische essay over de chaos in het land. Beelden van de verwoeste stad zijn van een grauwe waas voorzien, alsof zelfs op de lens het stof van al die kapotgebombardeerde gebouwen zit, en worden ondersteund door een klaagzang van treurende vrouwenstemmen. De geïnterviewden vertellen over de eerste grote demonstratie in 2012, hoe het rebellenleger vorm kreeg en hoe knokploegen van het regime hen martelden. Vervolgens praten ze over hun vlucht naar het Westen, terwijl vervreemdende infraroodbeelden de beweging van stromen mensen laat zien. De enige van hen die in Aleppo achterbleef, zag het conflict vanuit zijn appartement ontstaan en staat kritisch tegenover de door de westerse media gevierde rebellen.