Hip Hop-eration

, Bryn Evans, Verenigde Staten

Voor hetzelfde geld was Hip Hop-eration een melige Hollywoodfilm geweest. De aandoenlijke beelden van hiphoppende ouderen en de vlekkeloze blockbuster-spanningsopbouw zijn bijna te mooi om waar te zijn. Maar dit verhaal over dertig bejaarden, die toewerken naar de World Hip Hop Championships in Las Vegas, is niet bedacht door een scenarioschrijver, maar echt gebeurd.

★★★★★

Door: Nikki van der Westen

Billie Jordan, zelf enkele decennia jonger dan de dansers in haar crew, begeleidt de trage, trillende en soms gehandicapte ouderen op weg naar het kampioenschap. Dat gaat met vallen en opstaan – niet letterlijk, gelukkig, want er zijn al genoeg kunstheupen in de groep. Vandaar ook hun naam: Hip Op-eration. “Because a lot of them got artificial hips,” legt Billie uit aan de wedstrijdorganisatie in Las Vegas.

Vanaf de eerste rollende hiphopbeat kan de kijker een vertederde glimlach vaak niet onderdrukken. Het enthousiasme waarmee de bejaarden zich in de voor hen zo vreemde dansstijl storten is aanstekelijk. En domweg ontroerend is het uitzinnige enthousiasme waarmee het jonge publiek de bejaarde crew bij opkomst steeds ontvangt.

Hip Hop-eration heeft alle ingrediënten in zich om de toeschouwer met een warm gevoel achter te laten: ouderen en jongeren die elkaar vinden in hiphop, een gelikte filmstijl en perfect getimede muziek. Een groep bejaarden in hiphopkleren tussen geijkte Las Vegas-iconen is nu eenmaal een garantie voor een succes.

Echt melig wordt de documentaire echter niet. Dat komt door de portretten van deelnemers, vervlochten met het lopende verhaal, waarin ze reflecteren op hun leven en het ouder worden. Toch gaat de diepere laag van Hip Hop-eration niet veel verder dan de ondertitel: ‘You’re never too old to take the first step’. Dat is de makers direct vergeven: wie deze documentaire heeft gezien, valt in slaap met een glimlach op zijn gezicht.

Documentaires over Muziek