Narco cultura

Narco cultura

In de Mexicaanse stad Ciudad Juárez werden in 2010 maar liefst 3622 moorden gepleegd. 'Narco cultura' biedt een dubbelzinnig beeld van de Mexicaanse drugsoorlog, met aan de ene kant van de grens moorden en radeloze nabestaanden en aan de andere kant, in de Verenigde Staten, de bejubeling van 'stoere drugsbazen'.

★★★★☆

Door Sofie Kerklaan
Richard Soto is forensisch onderzoeker in Juárez. Voor het werk dat hij verricht is een sterke maag een vereiste. Dagelijks treft hij dode lichamen aan, al dan niet in stukken gehakt. Alsof dat nog niet erg genoeg is, verliest hij steeds meer collega's die de dupe zijn geworden van moordlustige drugsbazen. Het wordt Richard met de dag duidelijker hoeveel gevaar hij zelf loopt.

Ondertussen wordt de drugsoorlog aan de andere kant van de grens bejubeld. In hun narcocorridos vertellen rappers over het leven van drugsbazen. Deze Mexicaanse variant van gangstarap wint in de Verenigde Staten aan populariteit en wordt zelfs de nieuwe hiphop genoemd.

Rapper Edgar Quintero vertelt in zijn narcocorridos vanuit het perspectief van Mexicaanse drugsbazen. Veel Amerikaanse jongeren vinden de drugswereld met al zijn wapens, geld en macht vooral heel stoer. Maar Edgar wordt niet alleen door jongeren toegejuicht, hij is zelf ook heel trots op wat hij doet. Hij heeft zijn eigen contacten binnen het drugscircuit en is zelf ook niet te beroerd om mee te snuiven. Vergeleken met de dagelijkse beslommeringen van Richard, lijkt Edgars gedrag heel naïef. Beseft hij wel hoeveel mensen er lijden onder de drugsbazen over wie hij zingt?

De tegenstrijdigheid van de manier waarop tegen de drugsoorlog wordt aangekeken, vormt de drijvende factor van de documentaire. Terwijl fans Edgar tijdens optredens toejuichen, ziet Richard steeds meer collega's verdwijnen. Deze tegenstelling levert een indrukwekkend beeld op: de ernst en uitzichtloosheid van de drugsoorlog komen steeds beter aan het licht. Naast videoclips die in de drugswereld zijn gemaakt, toont Narco cultura geen expliciete beelden van geweld en drugsgebruik, wat de sfeer nog schimmiger maakt: je weet wat er gebeurt, maar je ziet het niet.

Zelfs in Richards eigen beleving van de drugspraktijken in Juárez is sprake van een bepaalde dubbelzinnigheid. Hij kijkt pessimistisch tegen de drugsoorlog aan, maar hij weet ook niet hoe hij anders met de situatie om moet gaan dan hij nu doet. Ondanks alles koestert hij nog steeds liefde voor zijn stad.

Meer criminaliteit