Killing time

Killing time

"Iedereen wil vergiffenis, maar deze maatschappij kent geen genade", aldus een familielid van de ter dood veroordeelde Elroy. We zijn in Huntsville, Texas, waar regisseur Jaap van Hoewijk daags voor Elroy mogelijke geëxecuteerd wordt zowel met zijn familie praat als met één van zijn slachtoffers.

★★★☆☆

Door Patricia Beekelaar
Elroy zit al 15 jaar in de dodencel. Waarom deze zaak al zo lang voortsleept wordt in de documentaire niet helemaal duidelijk, maar dat Elroy het nodige op zijn kerfstok heeft is zeker. Daar is zijn eigen familie verrassend openhartig over. Ondanks de misdaden die hij heeft gepleegd, staan zijn zussen vierkant achter hem. Ze bidden iedere dag dat de executie wordt uitgesteld. Het maakt dat je je afvraagt hoe je zelf zou omgaan met een geliefde die een gruwelijke daad heeft begaan.

Erin is een van Elroys slachtoffers. Zij werd op 17 jarige leeftijd door hem verkracht en als haar oom hem op heterdaad betrapt, schiet Elroy hem dood. Erins emotionele verhaal maakt extra indruk door de ingetogen manier waarop ze vertelt. En door hoe genuanceerd zij zich uitlaat over de dader. Het is opmerkelijk dat Van Hoewijk in beide ‘kampen’ dusdanig veel vertrouwen geniet dat hij ze dicht op de huid mag volgen. Daarin schuilt dan ook de kracht van de documentaire: alle gesprekken worden in het bijzijn van de camera gevoerd en van terughoudendheid lijkt geen sprake te zijn.

Jaap van Hoewijk heeft met Killing time geen pamflet voor of tegen de doodstraf neergezet, maar een registratie van een rechtsgang die zeer geroutineerd wordt uitgevoerd. De regisseur brengt een gedetailleerde kijk op een zeer religieuze Texaanse gemeenschap, de berichtgeving rondom het uitvoeren van de doodstraf, sterke familiebanden en uiteindelijk op een situatie waarin er alleen maar verliezers zijn.

Meer misdaad en straf