Forest of the dancing spirits

Forest of the dancing spirits

Houthakken, zingen, vis vangen, ruziën, kinderen krijgen, lachen. Het leven van de Aka pygmeeën in het regenwoud van Congo gaat ogenschijnlijk zijn gang, zoals het dat al generaties lang doet. Maar op de achtergrond dreigen ontbossing, industrialisatie en onderdrukking.

★★★★★

Door Anya Boelhouwer
We zijn in het groene, ondoordringbare regenwoud van Congo en horen het gezang van de inheemse bevolking. Forest of the dancing spirits begint met een bevalling, er wordt een flinke baby geboren. Door de trage, observerende stijl voelt het bijna alsof je samen met de regisseur in de Afrikaanse jungle bent.

De Zweedse filmmaker Linda Västrik (1972) debuteerde in 1998 met het veelgeprezen Dad and me, een autobiografische film over de zoektocht naar haar biologische vader. Forest of the dancing spirits is haar eerste lange documentaire: een sfeervol en intiem verslag van haar verblijf bij de Aka pygmeeën.

De pygmeeën delen graag hun verhaal. Een oude vrouw vertelt de ontstaansmythen van de Aka, en we zien de rituelen die horen bij verschillende belangrijke levensmomenten. We maken nader kennis met de bosgoden en volgen een aantal stamleden van dichtbij. Aangrijpend is het verhaal van een jong stel dat na een doodgeboorte opnieuw hoopt op een gezonde baby.

Na de eerste kennismaking met de Aka, blijkt dat hun wereld op het punt staat om voorgoed te veranderen. De pygmeeën worden onderdrukt door de dorpsbewoners uit de omgeving, en hun leefgebied wordt bedreigd door de plaatselijke industrie. Maar de Aka zijn trots en gaan op hun eigen manier om met pijn en tegenslag. Hun verhalen, spiritualiteit en oeroude, maar speelse religieuze tradities helpen hen om te gaan met zaken van leven en dood.

Västrik, die jaren bij de stam doorbracht, is er op gebrand de realiteit als drama vast te leggen. En dat is haar gelukt: Forest of the dancing spirits is een liefdevolle kroniek van een bijzondere samenleving, misschien wel een van de laatste in zijn soort.

Meer Afrika