Body of Truth

Body of Truth

NTR

Hoe beïnvloeden geweld, oorlog en onderdrukking het werk van een kunstenaar? In 'Body of Truth' geven Marina Abramovic, Sigalit Landau, Katharina Sieverding en Shirin Neshat hun antwoord op die vraag.

In een wereld van verval, waar oorlogen onveiligheid creëren, alles vergaat en er niets zekers is, grijpen verschillende vrouwelijke kunstenaars terug op het meest persoonlijke en directe materiaal wat zij tot hun beschikking hebben: hun lichaam.

Wat betekent het (vrouwelijke) lichaam voor hun en in hun werk? En welke gedachtes of visies proberen zij het publiek te krijgen door middel van hun werk?

Body of Truth gaat op zoek naar een antwoord op de vraag hoe men zich kan verhouden tot geweld, oorlog, pijn en onderdrukking; aan de hand van leven en werk van vier kunstenaars uit verschillende culturen. Marina Abramovic, Sigalit Landau, Katharina Sieverding en Shirin Neshat.

Regie: Evelyn Schels

Helmut Boeijen over 'Body of Truth'

Het vrouwenlichaam als canvas voor grote maatschappelijke thema’s. Een Body of Truth zogezegd. Vervaardigd door vier uiteenlopende vrouwelijke kunstenaars, die zo de onderwerpen uitdrukken die hen hebben gevormd. De Duitse filmmaakster Evelyn Schels brengt hen samen in een gestileerde documentaire.

De in New York woonachtige Shirin Neshat dealt in haar oeuvre bijvoorbeeld met haar vertrek uit Iran, waar de ‘westerse’ dictatuur van de Sjah plaatsmaakte voor het religieus fundamentalisme van Ayatollah Khomeini. Ze zoekt nog altijd de spanningen binnen de Islam op. Zo maakte Neshat bijvoorbeeld portretfoto’s van gesluierde vrouwen, onder wie de Pakistaanse mensenrechtenactiviste Malala, waarop ze gedichten heeft gekalligrafeerd.

Fotografe Katharina Sieverding bekommert zich als lid van de zogenaamde ’68-generatie om de erfenis van nazi-Duitsland. In haar jonge jaren vroeg ze zich af of haar land voldoende afstand had genomen van het verleden en tegenwoordig belicht ze hoe het fascisme zich in het moderne Duitsland manifesteert. Ze maakt daarvoor veelvuldig gebruik van afbeeldingen van haar eigen gezicht, dat fungeert als een spiegel voor wat ze wil zeggen.

De Israëlische kunstenares Sigalit Lindau is tevens getekend door de Tweede Wereldoorlog en werd ook sterk beïnvloed door de aanhoudende Intifada in haar eigen land. In haar werk probeert ze uit te drukken hoe het is om te leven met terreur. Ze maakt zichzelf bijvoorbeeld, geheel naakt, onderdeel van spoel van watermeloenen in de Dode Zee, die uiteindelijk een bloedrode kleur onthult. Of gaat lekker hoepelen met een stuk prikkeldraad.

Automutilatie lijkt ook een centraal thema van Marina Abramovic. Met het geselen van haar eigen lijf probeert ze zich te bevrijden van haar achtergrond in het voormalig Joegoslavië en de oorlog die daar huis heeft gehouden. Ook nu vloeit er regelmatig bloed. Dat is bepaald geen prettig gezicht – en dat geldt voor veel van de getoonde bewijsstukken van deze uitgesproken vrouwen – maar maakt tevens inzichtelijk hoe het verleden jaren later nog altijd huishoudt in het leven van deze kunstenares.

Want waar we onze toekomst ook zien, zo leert Body Of Truth, het verleden kruipt als een schaduw achter ons aan en blijft verraden waar we vandaan komen.

Wil je niet langer wachten op de tv-uitzending om een documentaire te kijken? Met de 2Doc Weekly kijk je iedere zondag alle films van de aankomende week vooruit. Sluit je aan bij de grootste documentaire-community van Nederland en abonneer je op de 2Doc Weekly.

Documentaires over kunst