Donderdag 11 februari, 21:30u op NPO 2 Extra

De wereld heeft gezicht verloren

NTR

'Schrijven is de wetenschap van het intieme' - een uitspraak van de Surinaams-Nederlandse schrijfster Astrid Roemer (69). In 2016 krijgt zij, als eerste auteur van Caraïbische oorsprong, de P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde uitgereikt.

Vijftien jaren lang trok Astrid Roemer rond met kat, laptop en rugzak. Niemand wist waar ze was, ze leefde in complete afzondering. Uiteindelijk wist regisseuse Cindy Kerseborn haar na een intensieve zoektocht te vinden en aan de praat te krijgen. Al is het soms met tegenzin: de charismatische Roemer toont zich van een kwetsbare kant. Het schrijverschap van Roemer wordt onder de loep genomen en de documentaire maakt goed duidelijk hoe belangrijk dit is voor haar.

Astrid Roemer, bekend van onder meer 'De gekte van een vrouw' (1982) en de dichtbundel 'Afnemend' (2012), geldt als een van de belangrijkste Surinaamse auteurs van de laatste decennia. Ze wordt geprezen om haar scherpe en relevante interventies in het publieke debat en haar complexe verbeeldingen van de geschiedenis van Suriname - aldus het juryrapport van de P.C. Hooft-prijs. Haar gedichten hebben een prominente rol in de film en worden voorgedragen door haarzelf, maar ook door zangeressen Izaline Calister en Sabrina Starke.

De film geeft aandacht aan een belangrijk thema uit haar werk: het taboe op de Surinaamse Decembermoorden in 1982. Daarnaast schrijft Roemer veelvuldig over de vrouwelijke identiteit. Als vrouw, en ook nog eens als zwarte vrouw, ervaart ze die vooral als problematisch. In de film zien we de eigenzinnige Roemer kuieren in een Gents klooster, met af en toe die pretoogjes. Niet alleen prachtige gedichten komen voorbij, maar ook fraaie uitspraken.

Regie: Cindy Kerseborn