Erik van Empel, NTR, 2011

Ruud van Empel - De onschuld voorbij

NTR

Erik van Empel, NTR, 2011

Ruud van Empel - De onschuld voorbij

NTR

Tijdens zijn red-piano-concert in de Rotterdamse Ahoy droeg Elton John het nummer 'Goodbye Yellow Brick Road' op aan Ruud van Empel. Het Engelse popidool is een fanatiek verzamelaar van zijn werk en een grote fan. De Nederlandse beeldende kunstenaar kan zich waarschijnlijk geen betere ambassadeur wensen.

Het werk van Van Empel is voor de televisiekijkers bepaald niet nieuw.  Hij valt in de jaren tachtig op als de creatief ontwerper van de serie Kreatief met Kurk van Arjan Ederveen en Tosca Niterink en bepaalt jarenlang de vormgeving van de series van Michiel van Erp. Gaandeweg zoekt Ruud van Empel een eigen richting en inmiddels is hij een van Nederlands meest succesvolle beeldende kunstenaars. Hij exposeert over de hele wereld. In New York gaat een foto uit de collectie World voor 116.000 dollar over tafel. Vanaf 10 september is zijn werk te zien in het Groninger Museum.

Ruud van Empel is gepreoccupeerd met onschuld en schoonheid. Voor hem is de werkelijkheid niet goed genoeg. In de natuur en kindertijd zoekt hij het verloren paradijs.  Het resultaat in zijn werk is echt en hallucinerend tegelijk. Zonder ironie, wel vervreemdend. Want waar kijk ik naar, wat wil de kunstenaar, waar haalt hij z’n ideeën vandaan? En hoeveel laat de kunstenaar, die juist al het specifieke en persoonlijke uit zijn hoofdpersonen weghaalt, van zichzelf zien? Hoe verhoudt de werkelijkheid van de kunstenaar zich tot tot de geïdealiseerde, gemanipuleerde wereld van zijn werk?

Ruud van Empel vertelt in de documentaire veel over zijn werkwijze. En daar voegt regisseur Erik van Empel zijn eigen filmische middelen aan toe. Goed en kritisch kijken, zegt Ruud van Empel, daar draait het om. En dat is wat zijn broer heeft gedaan. Als het gaat over de complexe methode van de kunstenaar, over de jeugd in het katholieke Zuid-Nederland en die niet aflatende zoektocht naar de archetypen van onschuld en schoonheid. En zo komt de kijker toch langzaam steeds dichterbij. Erik van Empel heeft het allemaal ingetogen, subtiel en met nauwkeurigheid in beelden gevangen.