woensdag 18 maart om 22.55 uur op NPO 2

This Is Not A Movie

VPRO

De legendarische Britse journalist Robert Fisk is al veertig jaar correspondent in Beiroet en omstreken. Wat hij in conflictgebieden ziet, beschrijft hij altijd vanuit menselijk oogpunt. Deze film laat Fisks leven en werkwijze zien en onderzoekt, in tijden van 24/7-nepnieuws, zijn klassieke vorm van journalistiek bedrijven.

Lopend tussen de kapotgeschoten gebouwen van de verlaten Syrische stad Homs vraagt Robert Fisk zich af waar alle mensen zijn gebleven. Hij geeft zelf antwoord: op de bodem van de Middellandse Zee, of in Griekenland, of Hongarije, of Duitsland. Gevlucht uit hun verwoeste stad, zoals zo vaak in de geschiedenis. Fisk: ‘Het is misschien wreed en oneerlijk om te zeggen, maar ik denk dat er iets in de ziel van de mens zit waardoor we deze gruwelen laten gebeuren. Laten we het gebeuren omdat het op de een of andere manier natuurlijk aanvoelt? Ik weet het antwoord niet, maar ik denk er wel over na.’

Het zijn typerende woorden voor de veelgeprezen, maar ook vaak verguisde Midden-Oostencorrespondent. Tegenwoordig is het normaal dat journalisten elke paar jaar naar een nieuwe standplaats verhuizen, maar Fisk wil al veertig jaar niet weg uit het Midden-Oosten. Omdat hij vindt dat je veel achtergrondkennis nodig hebt om het werk goed te kunnen doen. En omdat hij het net een spannend boek vindt. Hoe gaat het verder? Zijn nieuwsgierigheid houdt hem in Beiroet.

Sinds het eind van de jaren zeventig van de vorige eeuw doet hij verslag van conflicten in de regio op basis van zijn eigen waarnemingen. Met oog voor de mensen die er het slachtoffer van zijn, en altijd probeert hij de gebeurtenissen in een breder perspectief te zetten. Fisk is een ouderwetse journalist, met een blocnote, een gigantisch papieren archief en een nooit slapend geweten. Als journalist moet je een kant durven kiezen, vindt hij: de kant van de slachtoffers. 

Robert Fisk in Homs, Syrië

Fisk aan het front, Noord-Syrië

Altijd met een notitieblokje