Het Uur van de Wolf

Coldplay:A Head Full of Dreams

NTR

Ze ontmoetten elkaar in de collegebanken in Londen, en groeiden uit tot een van de grootste bands van de afgelopen jaren. Hoe zijn ze zo ver gekomen?

De wereldberoemde band vertelt voor het eerst zelf het complete verhaal. Met humor en schwung volg je de reis van het bescheiden begin tot stadionvullende faam. Regisseur Mat Whitecross registreerde hoe vier slungelige postpubers popsterren werden. Vanaf het prille begin, ver vóór het enorme succes, heeft hij hen vastgelegd: in de slaapkamer van gitarist Jonny Buckland als hij zijn eerste songs schrijft, en als een piepjonge Chris Martin het carrièreplan van Coldplay uittekent. De krakkemikkige video's en arrogante quotes maken het een kleurrijke biopic. De regisseur combineert backstage-opnames van de imponerende wereldtour met spectaculaire optredens van iconische nummers zoals Fix You en Viva la Vida. De intieme momenten achter de schermen, waarin veel wordt gelachen en gedanst, onthullen de hechte vriendschap tussen de bandleden.

Regie: Mat Whitecross

Helmut Boeien over 'Coldplay: A Head Full of Dreams'

Begin de film alstjeblieft niet met een band die het podium oploopt, geeft Chris Martin regisseur Mat Whitecross mee bij de start van Coldplay: A Head Full of Dreams (105 min.). Dat is immers al zoooo vaak gedaan. Verder legt de zanger zijn lot volledig in handen van de filmmaker die de Britse popgroep al sinds 1996 kent en filmt. Martin hoeft de documentaire ook niet te zien. Anders komt hij toch maar in de verleiding om allerlei oekazes uit te vaardigen over wat er wel en niet in mag. 

Waarna Coldplay, gevolgd door de camera, het podium van een volgepakt stadion in Sao Paulo opstapt en die film kan beginnen... Dat wordt uiteindelijk toch een vrij conventionele popdocu over de opkomst van een toonaangevende band. Dat Whitecross er vanaf het prille begin bij was, toen de leden elkaar als aspirant-muzikant ontmoetten op University College, betaalt zich wel uit in fraaie opnames van de allereerste optredens van de groep die later onder de noemer Coldplay zal doorbreken én in vrijwel ongelimiteerde toegang als diezelfde band inmiddels wereldberoemd is.

Die insidersblik wordt gecompleteerd door de groepsleden zelf, die aan de hand van Whitecross’ beelden (volledig offscreen) terugblikken op hun carrière. Het grote gebaar, waarmee ze de aarde veroverden, zat er vanaf het begin in. Net als, zeker bij Chris Martin, grote ambities. Al in 1998, toen zijn band nog gewoon een bandje was, voorspelde de frontman op camera dat Coldplay binnen de kortste tijd ‘een gigantische band’ zou zijn. ‘Over vier jaar zie je dit op de nationale televisie.’ In 2002, op de kop af vier jaar en drie dagen later, was de groep de hoofdact van het Glastonbury-festival.

In de navolgende jaren zouden er nog vele pieken volgen, maar ook diepe dalen en felle kritiek (‘muziek voor bedplassers’, aldus Oasis-ontdekker Alan McGee). Die worden in deze lijvige autobiografie stuk voor stuk grondig nagelopen. En dan, helemaal aan het eind, als alles is gezegd en elke hit is gespeeld (en luidkeels meegezongen), lopen ze na een diepe buiging naar het euforische publiek en de verplichte groepsknuffel onder een ovationeel applaus van het podium af en begint de aftiteling te lopen...