2Doc:

Waiting for the Sun

VPRO

In China worden kinderen van terdoodveroordeelden meestal aan hun lot overgelaten. Als ze geluk hebben belanden ze in 'Sun Village'. Een groepje kinderen in dit tehuis wordt twee jaar lang gevolgd.

In China zitten meer mensen in de dodencel dan waar ook ter wereld. De kinderen van de veroordeelden worden meestal aan hun lot overgelaten. Ze worden gestigmatiseerd en leven op straat. Als ze geluk hebben belanden ze in 'Sun Village' bij oma Zhang. Zij is een oudere, voormalige gevangenisbewaker die de afgelopen 25 jaar dit weeshuis, voor kinderen van ouders die zijn veroordeeld of geëxecuteerd, heeft gerund.

De kinderen komen uit heel China en hebben verschillende achtergronden, maar wat hen bindt is het verlangen naar hun ouders. Veel kinderen kunnen net hun veters strikken wanneer ze in 'Sun Village' terechtkomen. Noodgedwongen groeien ze snel op en leren ze voor zichzelf te zorgen. Regisseur Kaspar Astrup Schröder volgt twee jaar lang het leven van een groepje kinderen in het tehuis en laat enkele bepalende momenten in het leven van deze kinderen zien.

Regie: Kaspar Astrup Schroder

Meer documentaires over China

Bespreking Helmut Boeijen 'Waiting for the Sun'

‘Ik ben geen goed mens’, zegt een Chinese man huilend tegen zijn drie tienerkinderen, nadat hij ze tips heeft gegeven voor de rest van hun leven. ‘Geen goede vader, geen goede burger.’ Hij verschanst zich beschaamd in zijn jas. ‘Dat ben je wel’, probeert één van zijn dochters nog, maar de zaak lijkt reddeloos verloren. Papa gaat naar de gevangenis en krijgt waarschijnlijk ook de doodstraf. Zijn kinderen vertrekken naar Sun Village in Beijing.

Lees meer...

Dat is het hartverscheurende startpunt van Waiting for the Sun, een documentaire van de Deense regisseur Kaspar Astrup Schröder over het weeshuis van juf Zhang, een oudere vrouw die ooit gevangenbewaarder was. Liefdevol vangt ze kinderen op van ouders, die in de gevangenis zijn beland. Kinderen die anders volledig aan hun lot zouden worden overgelaten en gestigmatiseerd.

Neem die ontwapenende drieling van nog maar acht. Moeder zit vast omdat ze hun gewelddadige vader heeft gedood. In de fleurige paviljoens van oma Zhang en haar trouwe steun en toeverlaat huismeester Su, een voormalige militair, hebben ze een nieuw thuis gevonden, waar ruimte is voor hun gevoelens, niet vreemd wordt opgekeken als ze worstelen met zichzelf of elkaar en ook hun veroordeelde mama welkom is.

‘Was ik maar een wees’, sombert één van de Sun Village-kinderen. ‘Wezen zijn beter af. Die hebben geen ouders. Die hebben geen vreselijke herinneringen.’ De tragiek van willekeurige kinderen die worden opgezadeld met de dramatische keuzes van volwassenen, verbeeld met brieven en tekeningen voor hun ouders, maakt van het kalme en verzorgde Waiting For The Sun een aangrijpende film.